Warning: Creating default object from empty value in /home/customer/www/ouronewaytickettocanada.com/public_html/wp-content/themes/journey/framework/options/core/inc/class.redux_filesystem.php on line 29
On the road: genieten van pittoreske bergstadjes (Revelstoke, Banff)
Working Holiday Visa

Genieten van pittoreske bergstadjes

By
on
June 24, 2012

Na mijn verblijf op de Arrow Valley Farm waar je hier meer over kan lezen, is het tijd om enkele van West-Canada’s pittoreske bergstadjes te ontdekken!

Revelstoke

De week begon in Revelstoke, een schattig stadje aan de voet van Mount Revelstoke National Park. Ik vond het moeilijk om weer in het ritme van het reizen te komen, had heimwee naar de ranch. Ik besloot het dus rustig aan te doen in dit stadje en struinde lekker rond in de souvenir- en boekenwinkels. ’s middags plofte ik neer in één van de gezellige cafétjes om mijn postkaarten te schrijven en te genieten van de mensen om me heen.

In de namiddag wandelde ik de trail naar de Nels Nelsen ski jump in Mount Revelstoke National Park en bezocht ik het Railway Museum, dat de volledige geschiedenis van de spoorwegen in Canada beschrijft, met de nadruk op de Canadian Pacific Railway. In één van de grote, luchtige hallen met houten dakgebinte waren tevens enkele treinen te bewonderen. Het toerisme kende een explosieve groei met de komst van de CPR en de treinen waren dan ook uitgerust met buffet- en rookruimtes en slaapvertrekken van luxeueze privé-kamers tot loges met stapelbedden.

In het hostel ontmoette ik 2 jonge mensen en hun begeleider. Die deden de omgeving per fiets: elke dag 150 km, hallo :-)! Tom Boonen kennen ze ook allemaal.

Golden

Na Revelstoke was het op naar Golden, tevens een bergstadje, dat bekend staat omwille van zijn raftmogelijkheden. Een medewerker van het hostel pikte me op aan het Greyhound station, wat me een flinke wandeling bespaarde. Het hostel zelf had alle comfort van thuis, compleet met tajines, mooie slaapkamers waar rustige kleuren werden afgewisseld met knalkleurtjes en die voorzien waren van geurstokjes. De badkamers waren ruim met handdoeken in dezelfde kleuren als de kamers. In de enorm grote leefruimte met ontelbare comfortabele sofa’s en leuke reismagazines op de tafeltjes kon je lekker ontspannen.

De eerste avond vergezelde ik een vriend van het huis als chauffeur voor zijn paraglide-jump. Bonus: een prachtig uitzicht vanaf Mount Seven over Golden en omgeving. Echt super cool :-)! Te voet was ik in Revelstoke namelijk niet ver gekomen en was ik een beetje op mijn honger blijven zitten m.b.t. uitzicht. Na van het uitzicht genoten te hebben, zijn die 2 met hun paraglide ding van den berg gesprongen en kon ik de auto naar beneden rijden. Super steil, maar veel minder eng dan het leek en nu heb ik tenminste nog eens met de auto gereden.

DSCN4840.jpg

Wolf Centre

De dag erna heb ik het Wolf Centre bezocht, dat mensen bewust maakt van de levenswijze van wolven. Het centrum heeft denk ik een tiental wolven en een heel aantal enthousiaste medewerkers. Om de zoveel tijd werd er een infopraatje gehouden, dat alle vragen die je maar kan hebben over wolven beantwoordde.

De trip ernaartoe was een beetje een uitdaging, aangezien er slechts één bus per dag heen en één bus per dag terug gaat. De eerste bus had ik gemist, dus ik besloot op aanraden van de eigenaar van het hostel maar te liften. Hij raadde me aan te liften vanaf het VC, ongeveer 2 km verwijderd van het hostel. Appeltje eitje dacht ik. Nou, niet dus. Ongeveer 1,5 kilometer ging berop, op het fietspad naast de Trans-Canada. Pff, moordend. Na ongeveer 10 keer te hebben moeten stoppen, kwam ik dan eindelijk aan aan het VC.

Liften

Met mijn kaart in de hand begon ik in de richting van het centrum, dat nog zo een 15 km verderop lag te lopen. De eigenaar had me verteld dat één van de medewerkers een paar dagen ervoor direct een lift had gevonden. Nou, ik had duidelijk wat minder geluk: alle auto’s sloegen af naar één van de woonwijken. Uiteindelijk stopte er een jonge kerel, die me een lift kon geven voor zo een 5 kilometer. Aangezien er zo weinig auto’s voorbijkwamen, besloot ik het er maar op te wagen.

Na 5 kilometer nam ik afscheid en begon ik opnieuw te wandelen. En nu kwamen er helemaal geen auto’s meer voorbij! Nou ja ze kwamen wel voorbij, maar iedereen ging in de tegenovergestelde richting, wat logisch is, aangezien het nog ochtend was en iedereen op weg was naar het werk. Na zo een 5 kilometer gestapt te hebben, begon het toch een beetje eng te worden. Ik was echt de enige levende ziel die er te bespeuren viel, maar het zonnetje scheen en de beren bleven braaf in het bos. Gelukkig dook er dan een vriendelijke man op, die me een lift gaf en me netjes aan de ingang van het centrum afzette.

Relaxen langs de weg

Het centrum is een beetje een rommeltje, maar je merkt dat het met hart en ziel gerund wordt. Naast de infoborden die rond de kooien van de wolven stonden, werd er ook een zeer complete uitleg gegeven. Voor de terugreis besloot ik het er maar niet op te wangen en plofte ik me neer langs de kant van de weg om te wachten op de community bus. De bus zou er immers pas zijn binnen anderhalf uur, dus ik hield me bezig met het aanschouwen van het prachtige uitzicht – 360 graden bergen om je heen – en met het bekijken van de bewoners en schoolkinderen die stilletjesaan thuiskwamen.

large_DSCN4862.jpg

Banff

In Golden kon ik de dag erna meerijden met 2 Portugese kerels. Ik heb dus geen bus moeten betalen en heb enorm veel kunnen zien onderweg. We zijn gestopt aan de Wapta Falls en hebben dan ongeveer een uur ernaartoe gehiked. Vervolgens stopten we aan Emerald Lake (heel mooi) waar we tevens rond het meer wandelden. Pitstop om een plaatje te schieten in Lake Louise. En dan de dag afgesloten met een wandeling naar de lower falls van Johnston Canyon. Super mooie wandeling. Een kolkende stroom door een prachtige canyon en met wanden begroeid met groen-gele mossen. Je kan je er de kaboutertjes en elfjes zo op voorstellen. Ondertussen was het al laat en begon het te regenen, dus heb ik de mannen getrakteerd op een warme chocomelk. Dat was het minste dat ik kon doen, want van bijbetalen voor naft wouden ze niet weten.

Beren

Op de terugweg op de Bow Valley Parkway van Lake Louise naar Banff zagen we een hele rij auto’s aan de kant staan, met hun knipperlichten aan. Eerst dachten we dat er een ongeluk gebeurd was of zo, maar dan zagen we een grizzly rondkuieren in de gracht op 2 meter van de auto’s! We zaten in een bear jam! Was echt een line-up van 10 auto’s of zo!

’s avonds checkten we moe maar voldaan in in het HI Alpine Centre hostel, dat prachtig gelegen is op een kwartiertje wandelen van Banff downtown.

DSCN4930_.jpg
Wapta Falls
DSCN4951_.jpg
Emerald Lake
90_DSCN5005.jpg
Johnston Canyon
DSCN4989.jpg

Cultuur

Vandaag heb ik het Banff Parks Museum bezocht, het oudste natural history museum van West-Canada. En daarna ook het Buffalo Nations Museum, dat de geschiedenis verteld van de prairie indianen. In de namiddag wat geshopt. Banff is heel erg leuk: mooie gebouwen en omgeven door bergen (net zoals Revelstoke en Golden). Als ik nu uit het raam kijk, kijk ik uit op besneeuwde toppen. Je zit hier echt in het National Park. Alle toeristen zijn trouwens echt op gang: niet te doen. Overal zie je campers en rv’s en de straten zijn gevuld met mensen in felgekleurde outdoor jassen. Zondag bezocht ik het Whyte Museum, dat in het leven geroepen werd door de mensen die Banff op de kaart gezet hebben. Het museum laat zien hoe de natuur in en rond Banff schilders inspireert, hoe men de natuur probeert te beheren en hoe Banff ontstond. Zeer interessant.

TAGS

LEAVE A COMMENT

Liesbeth
Calmar, AB

Hallo, ik ben Liesbeth en samen met mijn vriend Rik verhuisde ik op 30 december 2016 naar Canada. Met deze blog willen we jullie laten meegenieten van onze avonturen, van het eerste opzoekwerk tot het opbouwen van ons nieuwe leven in Canada.

Quotes
Subscribe

Photos