Warning: Creating default object from empty value in /home/customer/www/ouronewaytickettocanada.com/public_html/wp-content/themes/journey/framework/options/core/inc/class.redux_filesystem.php on line 29
Sunday Funday - Rodeo, powwow en natuurschoon
sunshine-meadows
Integreren

Sunday Funday

By
on
September 2, 2019

Deze zomer is voor ons de zomer van de bucket lists geweest. De afgelopen jaren waren we heel de tijd bezig geweest met zaken te regelen: verhuizen, werk zoeken, nog eens verhuizen. De paperassenwinkel bleef maar duren. Voorlopig (maar misschien komt daar binnenkort verandering in) zijn we even klaar met de paperassenwinkel. Tijd dus om ons echt onder te dompelen in de Canadese cultuur en al die zaken te doen die al zo lang op ons lijstje stonden: bezoek aan een rodeo, een powwow en aan de botanische tuinen.

Rodeo bezoek

Begin juli hadden we vrienden uit België op bezoek en wat is er dan leuker dan een typisch Canadese activiteit zoals een rodeo? Na een kort ritje (naar Canadese maatstaven), kwamen we aan op de rodeo grounds in Ponoka. Het namiddagprogramma begon traditioneel met een opening door een zangeres die het volkslied zingt, in combinatie met vlaggendragende ruiters die de piste rond galoppeerden. Kippenvel moment!

Alle disciplines kwamen aan bod van bareback bronc tot steer wrestling en de wilde paardenrace. Deze laatste is complete waanzin. Teams bestaande uit 3 personen moeten om het eerst een zadel op een paard krijgen, erop geraken en dan zo lang mogelijk blijven zitten. De paarden gaan natuurlijk niet in de richting waar je ze wil, dus het was een boeltje met veel vallen en botsingen. De deelnemers waren alleen maar mannen, met reden! Er bestaat trouwens ook een wild pony race met pony’s en kinderen. Jong geleerd is oud gedaan?

Naar een powwow

Als sinds we naar hier verhuisden wouden we eens een powwow bezoeken. Een powwow is een volksfeest van Native Americans om hun cultuur te eren met muziek en dans.

Een paar weken geleden was het dan eindelijk zover. We bezochten de powwow bij de Maskwacis first nations, een reservaat een kleine 3 kwartier ten zuidoosten van ons. Mijn initieel enthousiasme was echter afgenomen omdat ik het niet gepast vond om daar als blanke te gaan rondlopen, aangezien de cultuur die ze tijdens een powwow eren hen werd afgenomen door, juist ja, de blanken. Er was zelfs een recruiteerstand van de RCMP, wat er voor mij echt over ging.

The sound of the drum

We hebben uiteindelijk alleen de openingsceremonie bekeken omdat we 1) vergeten waren dat we kampeerstoelen moesten meenemen om te kunnen zitten en 2) Sophia vervelend was. De openingsceremonie bestond uit super veel stammen, zelfs uit de VS, allemaal uitgedost in traditionele klederdracht. De prominente figuren waren het eerst aan de beurt en namen daarna hun plaats in in het midden van de cirkel. Op het eind volgden ook de vrouwen en kinderen. De muziek was wel fantastisch, zo opzwepend, maar rustgevend en ritmisch tegelijk.

Al bij al was het wel een fijne ervaring en we gaan zeker nog eens terug. Met kampeerstoelen deze keer!

University of Alberta Botanical Gardens

De Botanische tuinen van de universiteit is 1 van de enige attracties die echt bij wijze van spreken in onze achtertuin ligt. Toch waren we er, door het korte seizoen, nog nooit geraakt. Op een warme dag in augustus was het dan eindelijk zover. Er was die namiddag een groot Indisch trouwfeest aan de gang, dus we moesten al naar de overflowparking waar we werden opgepikt door een golfkarretje.

We begonnen de dag in de vlindertuin, heel mooi! De tuin is heel groot en heeft veel verborgen hoekjes om lekker in rond te dwalen en uit te rusten. Het hoogtepunt van de dag was geen speciale bloem of boom, maar een log cabin die in het bergpaviljoen stond. Dit was exact het soort cabin dat wij zouden willen zetten als gastcabin (of tijdelijke woning) voor als we eindelijk onze droomacreage kunnen kopen. Een grondige inspectie was dus aan de orde!

Sunshine Meadows

Deze wandeling stond al op mijn bucket list sinds 2013, maar de overstroming gooide dat jaar roet in het eten (lees hierover meer in deze blog post).

Tijdens onze zomervakantie was het dan eindelijk zover. De wandeling vertrekt bovenaan het skioord, dus je moet eerst met de gondola naar boven. We waren op voorhand al gaan vragen om welk uur we het best daar konden zijn om Lake Louise/Moraine Lake achtige toestanden te vermijden. Het meisje achter de balie van het Parks Canada visitor centre keek ons echter maar raar aan en verzekerde ons dat Sunshine Meadows absoluut niet druk is in de zomer. Thank god for that! Toch nog 1 pareltje in de Rockies dat niet overspoeld wordt met massatoerisme.

Anyways, up it was dus. We hadden een gondola helemaal voor ons alleen. De gondola ging over 5 torens en het was bijgevolg dus een rit van wel 10 minuten.

Stoeltjeslift

Eenmaal bovengekomen hadden we de keuze: oftewel over een saai pad naar boven wandelen of de stoeltjeslift nemen. De jonge kerel aan de gondola verzekerde ons dat het absoluut veilig was om een baby mee te nemen in de stoeltjeslift, zolang ze maar in een backback of draagdoek zat.

Na veel twijfelen van mijn kant hebben we het toch maar gedaan. Ik dacht dat we instructies zouden krijgen, maar die waren beperkt tot zet de baby met rugzak gewoon op de bank. Baar toe en off we go. Doodsangsten heb ik uitgestaan! Heel de tijd maalde het door mijn hoofd: “als ze nu begint te wriemelen kan ze gewoon naar beneden vallen!” Needless to say dus dat ik de backback de hele rit met een death grip heb vastgehouden. Rik zat aan de andere kant, met een niet zo death grip.

We zijn uiteraard allemaal veilig boven geraakt, samen met nog heel veel andere ouders met baby’s in rugzakken, dus mijn moederinstinct zal wel gewoon in overdrive geweest zijn. Moest ik het nog eens doen, dan zou ik een extra soft carrier meenemen voor de stoeltjeslift. Dat lijkt me toch iets veiliger omdat je baby dan tegen je aangegespt zit en nergens naartoe kan.

Mount Assiniboine lonkt

De zenuwslopende rit was het echter wel dubbel en dik waard. Wat een fantastisch uitzicht vanaf het viewing platform. En een rustgevende, gemakkelijke wandeling langs de 4 meren. De wegwijzers naar Mount Assiniboine (backpacktrip) lonkten, maar zullen nog een paar jaar op de bucketlist moeten blijven wachten. Op de terugweg namen we wel het wandelpad (zoals aangeraden door de stoeltjeslift operator). Heerlijke wandeling en een dikke aanrader!

TAGS

LEAVE A COMMENT

Liesbeth
Calmar, AB

Hallo, ik ben Liesbeth en samen met mijn vriend Rik verhuisde ik op 30 december 2016 naar Canada. Met deze blog willen we jullie laten meegenieten van onze avonturen, van het eerste opzoekwerk tot het opbouwen van ons nieuwe leven in Canada.

Quotes
Subscribe

Photos